Audio tour

Audio tourDe Horsten

Only in Dutch

De Horsten (Raaphorst, Eikenhorst en Ter Horst)
Ingang Horstlaan (een tweede toegang bevindt zich aan de Papelaan)
Jachtslot Ter Horst (herbouw 1863) interieur:P.F.W. Mouton;
Rentmeesterswoning Raaphorst (ca. 1712)
Schiethuis Raaphorst (ca. 1860), architect: Hermann Wentzel
Eikenhorst (1985-87): landhuis in historiserende stijl, architect: J.B. baron van Asbeck
De Horsten is particulier bezit van leden van het Koninklijk Huis.
Deels toegankelijk

Jagen op de Horsten
De Horsten is vanouds een geliefd jachtgebied. De jacht was vroeger voorbehouden aan de adel, die zich hiermee graag onderscheidde van het gewone volk.
Trekvogels vormden een aantrekkelijk doelwit. Tijdens de trek in voorjaar en herfst trokken enorme hoeveelheden vogels voorbij. Het was de kunst die te bemachtigen voor de consumptie. Personeel van de buitenplaats hing strikken van paardenhaar in de bomen om er lijsters mee te vangen, of plaatste lijmstokken waar de vogeltjes op neerstreken om vervolgens niet meer los te komen.
Wat geavanceerder waren de vinkenbanen. Bij menige buitenplaats (zoals in Wassenaar op Eikenhorst, Backershagen en Duinrell) was een veldje aangelegd, omgeven door struiken. Vinken en andere trekvogels werden door lokvogels naar dat veldje gelokt. De vinker hield de vogels goed in de gaten vanuit een stenen of houten vinkenhuisje. Streken de vogels neer, dan trok de vinker aan een touw waardoor grote slagnetten dichtklapten. Daarna werden de vinken onder het net vandaan gehaald, doodgeknepen en aan een staak geregen. Het vinken was een echte sport, te vergelijken met de huidige hengelsport, waar jong en oud aan deelnam. Leidse studenten kregen in de herfst zelfs vrij om zich aan het vinken te kunnen wijden. Van de vangsten werd meestal een administratie bijgehouden. Van Duinrell zijn jachtlijsten vanaf 1765 bewaard gebleven. Daaruit blijkt dat jaarlijks zo’n 125 lijsters in strikken werden gevangen. De vinkenbaan van Duinrell leverde gemiddeld zo’n 2.000 vinken per jaar. Een topjaar was 1811 toen 3582 vinken werden bemachtigd.

Konijnen en eenden
De binnenduinen van Raaphorst waren een soort ‘konijnenreservaat’, waar deze dieren zich onbeperkt konden voortplanten, tot ze het pad van de jager kruisten. In de 17de eeuw werden op Ter Horst speciale sterrenbossen aangelegd. Deze waren in eerste instantie dus niet voor de sier: de uitwaaierende lanen waren hier ideaal om de jacht te bedrijven. Prins Frederik liet op Ter Horst een jachthuis bouwen waar hij zijn jachtgezelschap kon ontvangen. Bij het Schiethuis op Raaphorst uit diezelfde tijd (rond 1860) oefenden de prins en zijn medejagers; vanonder de nog bestaande overkapping kon men op een verrijdbaar doel schieten. In de Tweede Wereldoorlog was het de beruchte politiegeneraal Hanns Albin Rauter die hier op eenden kwam jagen. Dit tot grote woede van koningin Wilhelmina, de toenmalige eigenares van het landgoed, die haar jagermeester direct na de bevrijding op staande voet ontsloeg. Na de oorlog waren het onder meer de prinsen Bernhard en Claus die hier deelnamen aan drijfjachten en na de jacht een borreltje dronken in het Schiethuis.

Korte geschiedenis van de plek
Raaphorst en Ter Horst waren van oorsprong kastelen uit de 13de eeuw. Raaphorst werd vele malen verbouwd en vergroot. Toen het in 1712 werd gekocht door Margaretha Cecilia Munter, echtgenote van luitenant-generaal William Cadogan, had het kasteel nog kenmerken uit de Middeleeuwen. ‘Milady Cadogan’ liet het kasteel opknappen, nieuwe grachten graven, een nieuw park aanleggen en een monumentaal stallencomplex bouwen (waarvan de huidige Rentmeesterswoning een restant is). Na de dood van mevrouw Cadogan in 1749 ging het bergafwaarts met het kasteel. Het is voor 1770 afgebroken.
Het Huis ter Horst is al in 1631 vervangen door een nieuw huis. Een torentje gaf dit renaissancehuis nog enige allure. In 1863 werd ook dit huis vervangen door een nieuw jachtslotje dat werd gebouwd in opdracht van prins Frederik der Nederlanden. Onder het huidige huis bevindt zich nog de kelder van het 17de-eeuwse huis.
Eikenhorst was aanvankelijk een bij Raaphorst behorende boerderij, maar werd in de 17de eeuw een buitenplaats. Om later weer te vervallen tot een boerderij. Op een steenworp afstand van de boerderij liet prinses Christina in 1985-1986 een nieuw landhuis Eikenhorst bouwen. Het is nu de woning van prins Willem-Alexander en prinses Máxima.

Tour stops

Reviews

No reviews yet

Write the first review
A minimum rating of 1 star is required.
Please fill in your name.