音频游览

音频游览Wiang Kum Kam

只有 荷兰语 Thai(泰语)

2 游览停留

  1. 语音导览概要
  2. 语音导览概要

    เวียงกุมกาม

     
    ร่องรอยเวียงกุมกาม เมืองในตำนานปรากฏให้เห็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2527 หรือ 30 กว่าปีมาแล้ว โดยชาวบ้านขุดพบพระพิมพ์ดินเผาแบบต่างๆ จำนวนมากในบริเวณสนามหญ้าหน้าโรงเรียนวัดช้างค้ำ

     
    มีการสำรวจเรื่อยมา จนในปี 2545 พบว่ามีร่องรอยวัดร้างในเขตกำแพงเวียงกุมกาม 25 แห่ง และนอกกำแพง 5 แห่ง 

    การขุดแต่งทางโบราณคดี พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ทั้งที่เป็นลายลักษณ์อักษรและไม่เป็นลายลักษณ์อักษรจำนวนมาก ทำให้ทราบว่าบริเวณนี้เคยเป็นชุมชนมาตั้งแต่สมัยหริภุญไชย ประมาณพุทธศตวรรษที่ 17  รุ่นเดียวกับชุมชนโบราณริมน้ำปิงแห่งอื่นเช่น เวียงมโน เวียงท่ากาน เวียงเถาะ โดยมีเศษจารึกภาษามอญโบราณเป็นหลักฐาน

     
    เวียงกุมกามเป็นชุมชนโบราณมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 600 เมตร ยาว 850 เมตร ขนานไปตามลำน้ำปิงสายเก่า ซึ่งเรียกกันว่า ปิงห่าง คือเป็นบริเวณแม่น้ำปิงที่ถูกทิ้งร้างเนื่องจากสายน้ำปิงเปลี่ยนทิศทาง

     
    การเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำครั้งนั้น ทำให้เกิดน้ำท่วมเวียงกุมกามครั้งใหญ่จนเวียงกุมกามล่มสลาย วัดวาอารามจมอยู่ใต้ดินทราย กลายเป็นเมืองร้างไปในที่สุด และทำให้เวียงกุมกามเปลี่ยนมาตั้งอยู่ฝั่งทิศตะวันออกดังที่เป็นในปัจจุบัน

     
    สภาพเวียงกุมกามถูกทำลายไปมาก แต่ยังพบร่องรอยของกำแพงเมืองซึ่งเป็นคันดิน และเห็นเป็นกำแพง 2 ชั้นตรงกลาง ระหว่างกำแพงคั่นด้วยคูเมืองสำหรับกักเก็บน้ำไว้ใช้ในเมือง

     
    หลักฐานที่ปรากฏ ทั้งทางด้านเอกสาร ตำนานพงศาวดาร และหลักฐานด้านโบราณวัตถุ โบราณสถาน ชี้ชัดว่ามีการตั้งถิ่นฐานชุมชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ ตั้งแต่ระยะก่อนสมัยล้านนา หรือก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๙

     
    เรื่องราวส่วนใหญ่ในเอกสาร เขียนสอดคล้องกันเกี่ยวกับการมีอยู่จริงของ เวียงโบราณแห่งหนึ่งในบริเวณลุ่มแม่น้ำปิง สร้างโดยพญามังราย

     
    แต่ก็ยังคงมีความขัดแย้งกันอยู่มาก ในเรื่องการระบุศักราชที่สร้างเวียงกุมกาม ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติของเอกสารโบราณ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นการรวบรวมเรียบเรียง จากคำบอกเล่าภายหลังเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเวลานาน ย่อมมีข้อผิดพลาดในการคัดลอก

  3. 1 WAT CHEDILIEM
  4. 2 WAT THATKHAO
  5. 3 WAT PUPIA
  6. 4 WAT E KHANG
  7. 5 WAT NANCHANG
  8. 6 WAT KU PADOM
  9. 7 WAT CHANGKAM
  1. 语音导览概要

    เวียงกุมกาม

     
    ร่องรอยเวียงกุมกาม เมืองในตำนานปรากฏให้เห็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2527 หรือ 30 กว่าปีมาแล้ว โดยชาวบ้านขุดพบพระพิมพ์ดินเผาแบบต่างๆ จำนวนมากในบริเวณสนามหญ้าหน้าโรงเรียนวัดช้างค้ำ

     
    มีการสำรวจเรื่อยมา จนในปี 2545 พบว่ามีร่องรอยวัดร้างในเขตกำแพงเวียงกุมกาม 25 แห่ง และนอกกำแพง 5 แห่ง 

    การขุดแต่งทางโบราณคดี พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ทั้งที่เป็นลายลักษณ์อักษรและไม่เป็นลายลักษณ์อักษรจำนวนมาก ทำให้ทราบว่าบริเวณนี้เคยเป็นชุมชนมาตั้งแต่สมัยหริภุญไชย ประมาณพุทธศตวรรษที่ 17  รุ่นเดียวกับชุมชนโบราณริมน้ำปิงแห่งอื่นเช่น เวียงมโน เวียงท่ากาน เวียงเถาะ โดยมีเศษจารึกภาษามอญโบราณเป็นหลักฐาน

     
    เวียงกุมกามเป็นชุมชนโบราณมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 600 เมตร ยาว 850 เมตร ขนานไปตามลำน้ำปิงสายเก่า ซึ่งเรียกกันว่า ปิงห่าง คือเป็นบริเวณแม่น้ำปิงที่ถูกทิ้งร้างเนื่องจากสายน้ำปิงเปลี่ยนทิศทาง

     
    การเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำครั้งนั้น ทำให้เกิดน้ำท่วมเวียงกุมกามครั้งใหญ่จนเวียงกุมกามล่มสลาย วัดวาอารามจมอยู่ใต้ดินทราย กลายเป็นเมืองร้างไปในที่สุด และทำให้เวียงกุมกามเปลี่ยนมาตั้งอยู่ฝั่งทิศตะวันออกดังที่เป็นในปัจจุบัน

     
    สภาพเวียงกุมกามถูกทำลายไปมาก แต่ยังพบร่องรอยของกำแพงเมืองซึ่งเป็นคันดิน และเห็นเป็นกำแพง 2 ชั้นตรงกลาง ระหว่างกำแพงคั่นด้วยคูเมืองสำหรับกักเก็บน้ำไว้ใช้ในเมือง

     
    หลักฐานที่ปรากฏ ทั้งทางด้านเอกสาร ตำนานพงศาวดาร และหลักฐานด้านโบราณวัตถุ โบราณสถาน ชี้ชัดว่ามีการตั้งถิ่นฐานชุมชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นี้ ตั้งแต่ระยะก่อนสมัยล้านนา หรือก่อนพุทธศตวรรษที่ ๑๙

     
    เรื่องราวส่วนใหญ่ในเอกสาร เขียนสอดคล้องกันเกี่ยวกับการมีอยู่จริงของ เวียงโบราณแห่งหนึ่งในบริเวณลุ่มแม่น้ำปิง สร้างโดยพญามังราย

     
    แต่ก็ยังคงมีความขัดแย้งกันอยู่มาก ในเรื่องการระบุศักราชที่สร้างเวียงกุมกาม ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องปกติของเอกสารโบราณ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นการรวบรวมเรียบเรียง จากคำบอกเล่าภายหลังเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเวลานาน ย่อมมีข้อผิดพลาดในการคัดลอก

评论

尚无评论

写下第一条评论
A minimum rating of 1 star is required.
Please fill in your name.