Audioguía Pokój Pauliny

Znajdujemy się w sali, która niegdyś była znana jako „Sala Wazy” – swoją nazwę zawdzięczała znajdującej się tutaj neoattyckiej marmurowej rzeźbie, która w 1807 roku została wywieziona do Paryża i obecnie przechowywana jest w Luwrze.

Od 1889 roku sala nosi nazwę Sali Pauliny, ze względu na słynną rzeźbę Antonia Canovy przedstawiającą Paulinę Borghese jako Wenus Zwycięską.

Sklepienie zostało wykonane w 1779 roku wspólnymi siłami Domenica De Angelisa i Giovanniego Battisty Marchettiego. Ten ostatni odpowiadał za tak zwane „kwadratury” – iluzjonistyczne malowidła architektoniczne, które tworzą wrażenie rozbudowanej przestrzeni.

Centralne pole sklepienia artyści poświęcili Sądowi Parysa, natomiast cztery boczne przedstawiają sceny:

Junona prosi Eola o zesłanie burz na Eneasza,
Minerwa prosi Atroposa o przecięcie nici życia Troi,
Eneasz ucieka z Troi z ojcem Anchizesem i synem Askaniuszem,
Wenus przekonuje Jowisza, aby ocalił Eneasza.
Malarską dekorację sali uzupełniają reliefy umieszczone nad drzwiami, wykonane przez Vincenza Pacettiego: Merkury ważący losy Achillesa i Hektora oraz Achilles dowiadujący się o śmierci Patroklosa.

Nad niszami znajdują się również reliefy wykonane przez Agostina Penna w technice stiuku, inspirowane motywami starożytnych sarkofagów. Przedstawiają one sceny: Ślub Peleusa i Tetydy, Dzieci Medei niosące zatrute dary Kreuzie, Opowieść o Alope oraz Laodamia i Protesilaos.