Введение Huurvaarderspad

De Maas is altijd een belangrijke handelsroute geweest. Dit gold speciaal voor het vervoer van bulkgoederen. Al in de middeleeuwen werden jaarlijks grote hoeveelheden hout in de vorm van hout vlotten vanuit de Ardennen aangevoerd met als eindbestemmingen o.a. Roermond, Venlo en Dordrecht. Het gedeelte van de Maas tussen Ool en Kessel was een van de lastigste trajecten voor de houtvlotters. De vlotten waren bij aankomst in Beesel vaak zo zwaar gehavend, dat ze opnieuw moesten worden geordend. Als zodanig vormde Beesel dan ook vele eeuwen een belangrijke schakel in de houtvaart. Tegen het begin van de 18e eeuw kwam aan deze handel een einde, o.a. in verband met de toenemende scheepvaart op de Maas. De mensen die de vlotten vervoerden, werden meestal huurvaarders of vlotters genoemd. Zij verkochten hun diensten aan de houthandelaren of voeren als loods mee op een schip. In Beesel overnachtten de huurvaarders soms in de plaatselijke herberg, maar ze hadden er ook een eigen vluttershuisken.
Omdat hun werk er bij Beesel vaak opzat, liepen de meesten van hieruit terug naar hun woonplaats Roermond. De weg waarlangs ze naar huis terugkeerden werd in de late 18e eeuw aangeduid als het
Huyrvaerderspat. De route werd toen echter al niet meer gebruikt door de huurvaarders. Het pad liep vanaf Beesel - Ouddorp dwars door bossen, akkers en velden richting Roermond. In de wegenlijst
van 1843 wordt vermeld dat het Huurvaderspat vervallen was; de foutieve schrijfwijze geeft aan dat de benaming de schrijver kennelijk al niets meer zei. Het huurvaarderspad was vergeten...